De weg naar mijn PPL brevet bij Vliegclub Flevo op Lelystad Airport. Lees over mijn vlieglessen en de vorderingen richting het behalen van mijn vliegbrevet!
11-12-2017 01:16:33     
De weg naar mijn PPL brevet bij Vliegclub Flevo op Lelystad Airport De belevenissen tijdens mijn vlieglessen, ik ga leren vliegen en mijn vliegbrevet halen! De weg naar mijn PPL brevet bij Vliegclub Flevo op Lelystad Airport
De belevenissen tijdens mijn vlieglessen, ik ga leren vliegen en mijn vliegbrevet halen!
De belevenissen tijdens mijn vlieglessen, ik ga leren vliegen en mijn vliegbrevet halen!

  
  (10-08-2012 10:31:54)
  
  (02-07-2011 20:52:50)
  
  (26-03-2011 21:43:53)
  
  (20-12-2010 19:46:48)
  
  (24-05-2010 12:10:55)
  
  (16-05-2010 22:03:03)
Naar het archief van vliegverhalen >  
Naar het archief van vlieglessen >  


Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Klik voor een vergroting

Les 6: De Cadet

Afgelopen dinsdag (19 september) was het weer zover, tijd voor een lesje… Helaas is Tommy toch iets zieker als gehoopt dus dinsdag op pad met een andere vriend, de PH-VFC. Een 4-persoons Piper kist, de P28A Cadet.


Mijn vriend voor vandaag...
 Omdat elke toestel anders vliegt en in natuurlijk nog niet zoveel ervaring heb na die paar lessen die ik tot op heden heb gehad was het toch behoorlijk wennen, maar niet minder leuk! Dit toestel is een 4 persoons toestel dus ook wat groter, een groter vleugeloppervlak en ook een krachtiger motor. En dat kan je goed merken. Met de tommy lukt het eigenlijk niet om na de take-off direct te klimmen naar de 700 feet circuithoogte alvorens een bocht te maken. Met de Tommy maak je dus een klimmende bocht in het circuit. De Cadet heeft veel meer vermogen, dus sneller klimmen en al snel komen we aan op 700 feet.
 
Vervolgens verlaten we het circuit om een beetje aan het toestel te kunnen gaan wennen, dus wat bochtenwerk, klimmen en dalen. Het valt op dat de Cadet veel rustiger en stabieler in de lucht hangt wat een veel comfortabelere vlucht betekend.
 
Tijd voor wat nieuwe oefeningen, de slow-flight staat op het programma. Dus langzaam vliegen. De P28 heeft een normale kruissnelheid van 100 knopen. We gaan nu 80 knopen vleigen zonder hoogte te winnen of verliezen. Mengsel op rijk, Cvv warm en vertragen (2000 rpm) naar 80 knopen. Om dezelfde hoeveelheid lift te houden moeten we de invalshoek vergroten, dus trekken, hoe meer we richting de 80 knopen gaan hoe harder je moet trekken aan het stuurwiel. Op 80 knopen aangekomen, afrimmen en we zijn vertraagd…
 
Hierna gaan we weer versnellen, dus: Vol gas, cvv weer op koud. Nu zullen we de neus moeten drukken vanuit de afgetrimde stand, ook zullen we wat rechts-voeten moeten geven om netjes onze richting aan te houden. Op 100 knopen aangekomen kan het gas weer naar 2200 rpm en kunnen we weer gaan aftrimmen… Klinkt eigenlijk best simpel…
 
Vervolgens laat Steef mij zien hoe langzaam we kunnen vliegen, zelf zo langzaam dat we en opzicht van de grond bijna stilstaan (tenminste zo lijkt het)! Want als we tegen de wind in vliegen met een x aantal knopen en we hebben een tegenwind van diezelfde x aantal knopen staan we dus stil… Omdat we toch in de lucht willen blijven hangen met erg weinig vermogen zal de invalshoek heel erg groot moeten worden om toch de lift te kunnen produceren. Ik heb dan ook het gevoel dat we bijna recht in de lucht staan als Steef mij laat zien wat er allemaal kan en hoe het in zijn werk gaat. Ondertussen klinkt onafgebroken de Stall-warning… Het systeem dat ons waarschuwt voor te weinig lift… Wer zitten kennelijk net in de marge tussen de waarschuwing en daadwerkelijk uit de lucht vallen… Indrukwekkend!
 
Uitgespeeld, na nog een aantal 30 graden bochtjes gaan we weer richting Sierra. Vandaag gaan we ook eens kijken hoe het allemaal gaat in het circuit. Op Sierra zitten we dus netjes (tenminste dat zou moeten) op 700 voet, 23 is in gebruik dus een lefthand circuit. Voor het indraaien naar downwind vertragen tot 80 knopen (2000 rpm) en de downwind checks: Volste tank selecteren, magneten controleren, oliedruk en temperatuur, insuitpomp geborgd?, br.stofpomp aan (druk goed?), mengsel rijk, cvv warm. Na het indraaien op downwind selecteren we het 1e standje flaps en gaan we aftrimmen zodat we netjes op 700 voet blijven.
 
Vervolgens draaien we in naar base, gas naar 1500 rpm en 2e stand flaps. Hierna indraaien voor de baan en het 3e standje flaps kan erbij (op gevoel, hoe komen we uit..?? Te hoog, te laag..??) Aangezien de crosswind (die er naar mijn gevoel altijd is als ik ga lessen) help Steef mij nog een beetje als we net boven de baan aankomen met het afvangen. Vervolgens maken we een touch-and-GO, oftewel de kist neerzetten op de baan, weer netjes op de centerline komen, cvv op koud, flaps op standje 1 en weer vol gas voor de take-off. Als snel zitten we weer op 700 feet en draaien we nog een circuitje. Dus de hele riedel vanaf het moment dat we indraaiden naar downwind weer opnieuw. We sluiten de les af met een full-stop…
 
Steef, het was weer een top les, en weer een hoop geleerd! 

Het nieuwe clubhuis & hangars van onze vliegclub...

Hieronder nog een mooi filmpje van grote kisten die ook last hebben van crosswind tijdens de landing:

 Reacties: (0)

Er zijn nog geen reacties

© Pascal de Munnik. Ontwikkeling en realisatie PM Webdesign | XML Sitemap